ไต้หวัน ประเทศที่ฉันมองต่างไป
ท่องเที่ยว >> แหล่งท่องเที่ยว (สารคดี)

“สวัสดีครับคุณกบ เคโร๊ะ  อ่านกระทู้คุณกบ แล้วตอบยาก เพราะคุณกบอยากดูอะไรแปลกๆที่ไต้หวัน อะไรแปลกๆนี่มันเป็นอย่างไรล่ะครับ  อย่างฝรั่ง..ไม่เคยเห็นช้างมาก่อนในชีวิต เห็นช.ช้างหางติดแผ่นซีดีที่ก้น เดินส่ายเยื้องย่างอยู่ในป่าคอนกรีตเขาก็ว่าแปลก  แปลกๆ แบบนี้ที่ไต้หวันไม่มีครับ

ผมไปไต้หวันสองสามครั้งๆที่ไม่ใช่การท่องเที่ยว เสร็จงานแล้วมีโอกาสเที่ยวแบบดมๆนิดๆหน่อยๆ จึงพอแนะนำได้อย่างผิวเผินพอเป็นน้ำจิ้มนะครับ ที่เหลือคุณกบต้องลองผจญภัยดูนะครับ

ไต้หวันมีตึกระฟ้าชื่อว่า ไทเป 101 ภายในเป็นห้างสรรพสินค้า ขายสินค้าแบรนเนม และพื้นที่บางส่วน ให้เช่าในการจัดนิทรรศการ บริเวณข้างเคียงมีอาคาร World Trade Center ด้วย แล้วอย่าเอาเงินไปละลายล่ะครับ  เสียดายเงิน เก็บหยอดกระปุกไว้เที่ยวดีกว่านะครับ

แล้วอย่าพลาดไปพิพิธภัณท์ซุนยัดเซน เป็นพิพิธภัณท์ขนาดย่อม ที่มีประวัติและภาพถ่าย ของ ดร.ซุนยัดเซน จัดแสดง ด้วยนะครับ

พอตกค่ำนั่งรถไฟไป ซื่อหลินเย่ซื่อ (Shilin Night Market) เป็นตลาดกลางคืนขนาดใหญ่ อยู่ระหว่างสถานีรถไฟฟ้าซือหลิน และ สถานีรถไฟฟ้าเจี้ยนถัน ซือหลินเย่ซื่อ มีร้านอาหารนับร้อยๆ เทียบได้กับตลาดนัดจตุจักร และย่านประตูน้ำ ในเมืองไทย แต่เน้นสินค้าและอาหาร และเสื้อผ้าราคาถูก  เดินไปแวะกินโน่นนี่ไป สนุกดีครับ

มีเวลาอย่าลืมไป - สะพานคู่รัก  "ชิงเหรินเจี่ย" Valentine bridge เป็นสะพานที่สร้างเพื่อฉลองความรัก อยู่บนฝั่งทะเลน้ำกร่อย ในเขต ตั้นสุ่ย (Danshui) สุดปลายสายรถไฟฟ้า สายสีแดง    ที่สะพานคู่รักจะมองเห็น ภูเขาพระโพธิสัตว์ และเป็นสถานที่ หนุ่มสาวนิยมมาชมพระอาทิตย์ตกดิน และพลอดรักกันยามค่ำคืน  อ้อ..อันนี้คุณกบไปคนเดียวคงไม่ดี ชวนเพื่อนๆไปด้วยหลายๆคนนะครับ

"ขอให้เที่ยวอย่างสนุกสนาน สวัสดีครับ"

คำแนะนำอย่างสุภาพ และน่ารักอย่างนี้  ฉันได้จากโลกไซเบอร์ ที่ฉันได้เข้าไปท่องมา จากเว๊ปฮิตติดท๊อป แห่งหนึ่งค่ะ หลังฉันใช้นามแฝง กบ  แล้วเพื่อนๆ ในบอร์ด เติมเคโร๊ะ เพิ่มความน่ารักให้อีก  

เดี๋ยวนี้ต้องยอมรับว่า การค้นหาความรู้ ในอินเตอร์เน็ต เป็นเรื่องง่ายแค่คลิกเดียว เดี๋ยวก็ได้ อยากรู้อะไร ก็รู้ไปหมด แต่ความจริงฉันก็ว่าไม่ทั้งหมดหรอก อาจเพราะฉันยังไม่เชี่ยวชาญกับเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่นับวัน เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนตามไม่ทัน

แต่ที่แน่ ๆ การได้ความรู้และสาระที่มาพร้อม ๆ กับมิตรภาพใหม่ บนโลกไซเบอร์ อย่างที่ฉันได้พบเจอมา ทำให้รู้สึกดีกว่ามากมาย หลายครั้งอ่านแล้วนั่งยิ้ม นั่งขำคนเดียว จนเดี๋ยวนี้น้องนุ่งในที่ทำงานชักสงสัย  ทำไมเจ้านายเปลี๋ยนไป หรือ!ว่าจะเข้าวัยทอง

ที่เขาบอกกันว่าชอบมีอารมณ์แปรปรวน  เดี๋ยวร้าย เดี๋ยวดี แต่ร้ายมากกว่าดี   เสียงหัวเราะคิก ๆเล็ก ๆ  ที่หลุดออกมาจากห้องทำงานฉัน  จะดีหรือไม่ดีก็ไม่รู้ แล้วใครจะเป็นรายต่อไปที่ถูกเชือด ...ความจริงฉันก็ไม่ใช่หัวหน้างานที่เข็มงวดซักหน่อย แต่ไงผู้ใต้บังคับบัญชา จึงดูลุกลี้ลุกลนชอบกล และชอบออกไประเห็จ นอกสำนักงาน มากกว่า ฮึ............

จะว่าฉันเปลี่ยนไปก็ได้น่ะ เพราะฉันเข้าใจตัวเองมากขึ้น  เอ! หรือว่าไม่ใช่ งานฉันมีทุกวัน แต่เหมือนกับไม่มี เอาเถอะ ยังไงก็ตาม ฉันยังมีเจ้านายใจดี ยอมจ่ายเงินเดือนให้ครบ จนไม่อยากหนีไปไหนเลยหละแล้วกัน (ไม่ต้องมาว่าฉันอู้งาน ฉันนะบริหารงานได้ดีจนมีเวลาเหลือเฟื่อที่จะเข้าไปเจ๊าะแจ๊ะ ในบอร์ดแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ที่มีอยู่ตามเว๊ปไซค์ต่างๆ แล้วกัน )

และนี่ก็คือมิตรภาพที่มาพร้อมสาระ ที่อยากนำมาบอกกล่าว เพราะแค่ฉันสนใจจะไปดูงานที่ประเทศไต้หวันตามคำเชิญของคุณสุชาติ  ไชยวานิช เจ้าของบริษัท สุชาติเทเลคอมจำกัด ซึ่งทำธุรกิจเกี่ยวกับเคเบิ้ลทีวีในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลาเท่านั้น ฉันก็แค่เข้ากระทู้ไปแจ้งความจำนง บอกอยากได้เรื่องแปลกและสถานที่เที่ยวในไต้หวัน 1 วัน ฉันก็ได้ข้อมูลแผนการเที่ยวมาอย่างดี  

แต่ ความจริงฉันเชิญตัวฉันเองไปมากกว่า  ซึ่งก็ต้องขอขอบคุณคุณสุชาติ และคณะ ที่ไม่ใจร้ายใจดำให้ฉันได้ติดสอยห้อยตามไปดูงานด้วยคน ฉันเองก็อยากมีความรู้เพิ่มเติม นัยว่าเพื่อเป็นการเพิ่มทักษะในวิชาชีพตนเองให้ดี และมีประสิทธิภาพมากขึ้น และก็ไม่ผิดหวัง ที่สำคัญ ฉันสามารถพลิกสถานการณ์จากคำขู่กลาย ๆ ว่างานนี้ดูงานอย่างเดียว ไม่มีไปเที่ยวที่ไหนได้สำเร็จ ก็เพราะข้อความของคุณจิมมี่ ที่ให้มา หนุ่มๆ 7 คน  ก็เลยต้องตามใจ คณะ สาว สาว สาว (หมายถึง สาว 3 คนไม่ใช่คณะนักร้อง ) พาเที่ยวกันจนขาลาก  แถมงานที่ไปดูที่ลุล่วงไปได้ด้วยดี ........

และแล้วก็มาเริ่มเรื่องการเดินทางไปยังไต้หวัน ประเทศที่ฉันมองต่างไป กันดีกว่า

เสียงร้องแสดงความไม่พอใจของคณะเริ่มสตาร์ทันที ณ. ท่าอากาศยานนานาชาติ หาดใหญ่ ( ความจริงน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็นสนามบินคลองหอยโข่ง ซะให้รู้แล้วรู้รอดไป เพราะไหน  ๆ ก็ไม่มีเครื่องบินจากต่างประเทศมาบินเฉียดสนามบินให้คงความเป็นนานาชาติ ตั้งนานนมมาแล้ว )ด้วยเพราะต้องจ่ายเพิ่ม อีก 200 บาท ค่ากระเป๋าสัมภาระ ของสายการบินต้นทุนต่ำ หลายคนอาจยังไม่รู้ แต่ฉันนะขาประจำ สายการบินที่ว่านี้แจ้งเรื่องเงื่อนไขใหม่ให้ทราบแล้วทางจดหมายอิเลคทรอนิกส์......

เสียงที่ว่านี้ทำเอาฉันหายใจไม่ทั่วท้อง เพราะคณะที่ฉันขอติดตามไป ฉันเพียงบอกผ่านสาวน้อยอดีตน้องนักศึกษาฝึกงาน ที่ไปได้ดิบได้ดี กับงานจอตู้ที่ชอบ ถึงจะเป็นท้องถิ่นก็เถอะ เป็น สาวคนเดียวที่ฉันรู้จักในคณะ ความจริง ฉันก็รู้จักคุณสุชาติ เจ้าของธุรกิจอยู่หรอก แต่ไม่มีโอกาสได้พูดคุย หรือพบปะกันในสายงานเท่านั้น แต่ก็สรุปว่า ไม่รู้จักทั้งนั้นหละค่ะ คิดแล้ว วันนั้น สงสัยจะได้ไปแค่ดูงานอย่างเดียวตามที่บอกมาแน่เลย .........

เวลา 13.40 น วันเดียวกัน ฉันก็เหริฟ้าพร้อมคณะด้วยเที่ยวบิน KL0877 สายการบิน KLM ROYAL AIRLINES ถึงยังสนามบินไทเป เมื่อเวลา 18.00 น. เวลาไต้หวัน เร็วกว่าประเทศไทย 1 ชั่วโมง และนี่ก็ครั้งแรกอีกละค่ะ ที่มีหนุ่ม ๆ ฝรั่งผมแดง รูปหล่อ (ทำให้นึกถึงคุณจิมมี่ตะงิด ๆ) มาให้บริการอาหารและน้ำดื่มขณะอยู่บนเครื่องบิน  ข้าวเนื้อไก่อบซอสอุ่นกำลังดี ที่เสริฟ์มากับ ยำวุ้นเส้น และผลไม้รวม ก็เลยอร่อยดี ........อิ อิ...แถมไวน์แดงอีกขวดขนาดเท่าขวดโซจูสุรามีชื่อของเกาหลี ที่ไม่ได้เปิดฝาขวดจนคนที่บ้านได้ดื่มด่ำกับไวน์แดง บวกไวน์ขาวขากลับอีกขวดแทน.........


นับจากวินาทีนั้น ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมฉันจึงดูกลมกลืนไปกับคณะ เหมือนคนรู้จักกันมานานก็ไม่รู้ เมื่อเข้าถึงที่พัก ณ โรงแรม GOLDEN GARDEN  HOTEL เป็นโรงแรมเล็ก ๆ ตั้งอยู่บนถนน Pates Rd.,Sec.4 Taipel, Taiwanc แค่เก็บกระเป๋าเดินทางบนห้องพัก คณะเราก็ออกตะลุยเมืองไทเปกันเลยค่ะ ที่เป็นเช่นนั้นได้ก็เพราะ ขณะอยู่บนเครื่องบินฉันและสาวน้อยนามน้องเก๋ ต่างก็ชักสปรีดกันออกมาประชัน สุดท้ายงานนี้ต้องยกความดีให้คุณจิมมี่ ที่บรรยายจนสาว ๆ เทใจให้กับตลาดนัดกลางคืน ซื่อหลินเย่ซื่อ (Shilin Night Market) เป็นตลาดกลางคืนขนาดใหญ่ อยู่ระหว่างสถานีรถไฟฟ้าซือหลิน และ สถานีรถไฟฟ้าเจี้ยนถัน แต่คณะเราอาศัยแท็กซี่ 3 คัน ใช้เวลาไม่เกิน 15 นาที ก็ถึงตลาดที่ว่าแล้วค่ะ จ่ายค่าโดยสารไป 75 ดอลลาร์ไต้หวัน  เหรียญไต้หวัน (New Taiwan Dollar : NT$) 35.06 NT$ = $1 US หรือ 1 เหรียญไต้หวัน = 1.1800 บาท

ซือหลินเย่ซื่อ มีร้านอาหารนับร้อยๆ เทียบได้กับตลาดนัดจตุจักร และย่านประตูน้ำ ในเมืองไทย ถ้าบ้านเราตอนนี้ก็คงต้องบอกว่าไม่ต่างไปจากตลาดเปิดท้ายที่สถานีขนส่ง แต่เน้นสินค้าและอาหาร และเสื้อผ้าราคาถูก เหมือนที่คุณจิมมี่บอกไว้ไม่ผิดเลยค่ะ  แต่ฉันน่ะหัวใจพองโตด้วยความตื่นเต้นเลยหละ เพราะไม่ทันไร  ฉันก็ไหลตามกระแสคลื่นของฝูงชน เคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ ตามทางเดินเล็ก เพราะตลาดแห่งนี้กลางวันจะเป็นถนน พอตกกลางคืนก็แปลงสภาพมาเป็นร้านค้า

นอกจากซ้าย – ขวา แล้ว ตรงกลางยังตั้งแผงหันหลังชนกันอีกตลอดแนว ที่ตื่นเต้นน่ะก็คือว่า พอฉันเริ่มบันทึกภาพวิดีโอป้ายตลาดกลางคืนที่ติดไฟสวยงามเสร็จ ตาฉันก็ทำงานต่อด้วยการ หัน มอง ซ้าย มองขวา แถมหน้าหลัง อีกครั้ง  ฉันก็เลยโกยอ้าวแทรกฝูงคนที่แออัดตามช่องทางเดินเล็ก นี่ขนาดสูง 160 แล้วน่ะ ยังเขย่งขา ชะโงกดูคณะไม่เห็นแม้เงา รู้สึกเดินไกลไปมากแล้ว เลยตัดสินใจเดินกลับไปรอที่ป้ายตลาดนัดประตูทางเข้าที่เดิมเห็นจะดีกว่า และแล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ใจชื้นขึ้นแยะ เออน่ะ ยังมีคนห่วง โทรตาม.........ผลความห่วงใยของคณะ และความสนุกสนานกับการซ๊อบที่ตลาดแห่งนี้จะเป็นเช่นไรขอตอนหน้า



เรื่อง/ภาพ : ศรัณยา  วงศ์ชฎิลพิทักษ์  

โดย thaisouth team   เมื่อวันที่ 14 มิ.ย. 2551 10:28:13 น.

 ความคิดเห็น
ลำดับที่ 1

ฮิ..ฮิ   ตามมาดู เผื่อจะเจออะไรแปลก ๆ บ้าง แต่ก็ยังไม่เจอ (นอกจากคนเขียน)

แหะ..แหะ  ไปก่อนนะครับ ตอนหน้าจะมาใหม่

จาก เยาวฯ51 เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2551 14:25:32 น.


ลำดับที่ 2

แฮะ ๆ คน เขียน ไม่น่าจะแปลกแล้วนา พึ่งได้รับแจ้ง ว่าเรื่องขึ้นจอ พอเข้ามาดูพบ แฮ่ม มีขาประจำเข้ามาดู ไม่น้อยแล้ว อย่าลืมอ่านต่อน่ะค่ะ เผื่อจะมีอะไรแปลก ๆ อย่างที่ว่า

จาก คนเขียน เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2551 09:50:44 น.


ลำดับที่ 3

ตอนต่อปาย ตอนต่อปาย  อยู่หนาย
เข้ามารอต้างนานแร้วนะ หลานตาจุกจิก อิ  อิ

จาก แม่ติง เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2551 16:00:06 น.


ลำดับที่ 4

ส่งต้นฉบับไปแล้ว แต่เนื่องจาก เจ้าของเว๊ป อาจอยู่ในระยะแพ้ท้องขั้นสุดท้ายใกล้คลอดกระมังทำให้ช้าหน่อยน่ะค่ะ ขอบคุณแม่ติงค่ะ ที่ยังติดตาม ว่าแต่ตามหากบ แปลงกายเจอยังค่ะ แต่กบน่ะเจอคุณจิมมี่แล้วล่ะดีใจจังเลย แต่พักนี้ก็ไม่ค่อยไวเข้าไปแจมค่ะ กำลังปั่นเงิน เอาไปเที่ยวต่ออยู่ค่ะ

จาก คนเขียน เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2551 16:08:13 น.


ลำดับที่ 5

สวัสดีครับคุณกบ เคโร๊ะ
ผมตามมาอ่านผลงานเขียนเรื่องทริปไต้หวันของคุณกบ ตามคำเชิญของคุณมะยมครับ
ยินดีปรีดาปราโมทย์ครับ ที่ข้อความเขียนแนะนำคุณกบ เป็นประโยชน์และเพิ่มสีสรรให้กับทริปไต้หวัน ..ผมจะติดตามอ่านตอนต่อไปนะครับ

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2551 19:34:47 น.


ลำดับที่ 6

สวัสดีค่ะ คุณจิมมี่ และยินดีต้อนรับสู่เรือนรับรอง พร้อมกันนี้ต้องขออภัยด้วยเพราะยังไม่ทันได้รับอนุญาต ก็นำข้อความของคุณจิมมี่มาเป็นเนื้อเรื่องนำ งานทดลองเขียนค่ะ แต่ได้ขออนุญาตไว้แล้วที่บอร์ดเจ้าปัญหา และต้องบอกต่อด้วยว่างานนี้ไม่มีค่าเรื่องตอบแทนให้น่ะค่ะ เพราะเจ้าของเว๊ป เค้าอนุญาตให้ใช้สนามฝึกเขียน โดยไม่คิดตังต์ เพราะยังเป็นมือใหม่ ไว้ผลงานเข้าตาประชาชนเมื่อไหร่ ว่าจะขอ ค่าเขียน เป็นตั๋วเครื่องบินไปเที่ยว มาชู ปิกชู ซะหน่อยค่ะ อ่านแล้วช่วยติชมด้วยน่ะค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองต่อจากทริป แชงกรี-ลา ถ้าเข้ามาแล้วthaisouth team ยังไม่ขึ้นตอนสอง ลองแวะเข้าไปอ่านเรื่องนี้ไปพลาง ๆ ก่อนน่ะค่ะ

คุณจิมมี่ ก็มีฝีมือในการเขียน ถึงขั้นดีมาก โดยเฉพาะการเล่าเรื่องท่องเที่ยว น่าจะลองใช้สนามนี้เขียน บอกเล่าประสบการณ์การท่องเที่ยว ก็ได้น่ะค่ะ เพราะ thaisouth team อนุญาตแล้ว ไม่แน่ อาจมีแมวมอง รวมเล่มทำเป็นพ๊อกเก็ตบุ๊ค ขายได้ค่าขนมมั่ง กบน่ะ เรื่องที่แล้ว ก็มีหลายคนเชียร์ให้ทำอยู่ แต่ขอบอกว่ายังไม่กล้าพอ กลัวขายไม่ออก อิอิอิ

จาก กบ เคโร๊ะ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2551 09:08:10 น.


ลำดับที่ 7

สวัสดีครับ กลับมาอ่านอีกครั้ง  เพื่อทวนความจำว่าเขียนแนะนำอะไรคุณกบและสมาชิกกลุ่มไปบ้าง  คุณกบ ใช้คห.ที่ผมเขียนไว้มาจั่วนำในสารคดีท่องเที่ยวนี่..ทำเอาผมหัวใจพองโตดีใจจนล้นออกนอกหน้าเลยครับ
ได้อ่านสารคดีท่องเที่ยวแชงกรีล่าแล้วครับ..ขออนุญาตเข้าไปแซวบ้าง คงไม่ว่ากันนะครับ
โดยเฉพาะตอนจบ ที่คุณกบบอกว่าอยากไป ฮาร์บิน ผมเคยไปเที่ยวมาแล้วเมื่อสิบหกปีที่แล้ว ไปช่วงเดือนกพ. ตอนเทศกาลแกะสลักน้ำแข็ง อากาศหนาวมาก หนาวขนาดไหน..จะเก็บไว้เล่าให้อ่านถ้าสนใจนะครับ คุณกบมีโอกาสก็ควรจะไปเที่ยวนะครับ หยอดกระปุกออมสินไว้ กพ.ปีหน้านี่ล่ะครับ หลังกีฬาโอลิมปิคแล้ว จะได้ดูควันหลงต่างๆ รวมทั้งสนามกีฬาด้วยครับ

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2551 18:49:45 น.


ลำดับที่ 8

คุณจิมี่ค่ะ เล่าแบบยาว ๆ มีภาพประกอบ เพิ่มความอยากจะไปด้วยก็ดีน่ะค่ะ ก็อยากไปเหมือนกัน แต่กำลังชั่งใจดูว่า จะเก็บตังค์พาแม่ไปยุโรปให้ได้ก่อน เพราะปีนี้หนีเที่ยวคนเดียวก็สองทริปแล้ว ทำให้กระปุกไม่ยอมเต็มซักทีค่ะ แล้วความอยากเที่ยวของกบะเขียวก็ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดแล้ว เพราะยังมีเป้าหมายอีกหลายแห่งที่อยากไป แต่ยังไงก็ขอพอแม่ไปให้ได้ก่อน แล้วตอนนั้นคงจะท่องโลกนี้ได้ละหลายทริป ถ้าเจ้านายไม่ไล่ออกซะก่อน

เรื่องแซวเปิดโอกาสให้เต็มที่เลยค่ะ ว่าแต่ตอนนี้หัวใจเข้าที่เข้าทางแล้วหรือยังค่ะ

จาก กบ เคโร๊ะ เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2551 09:14:55 น.


ลำดับที่ 9

มึนจังพิมพ์ผิดเยอะจัด แม้กระทั้งชื่อคุณจิมมี่ หวังว่าคงให้อภัยน่ะค่ะ

จาก กบ เคโร๊ะ เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2551 09:17:19 น.


ลำดับที่ 10

สวัสดีครับคุณกบ
ยุ่งครับ..สองสามวันนี้ชีวิตยุ่งอีรุงตุงนัง ..จนถึงเย็นวันศุกร์ต้องขอพักการทำงานไว้ก่อนเพื่อ rechart battery & energy ให้กับตัวเองครับ  เรือนรับรองคุณกบนี่อบอุ่นสบายดีจัง คุณกบจะให้ผมเขียนท่องแดนตปท.ในเวปนี้ เกรงว่าจะไม่ตรงกับวัตถุประสงค์ของเวปแหล่งท่องเที่ยวภาคใต้หรือเปล่าครับ  ผมมีประสบการณ์ท่องเที่ยวภาคใต้สไตล์ "จิมมี่โจนส์" เคยเขียนค้างไว้ในเวปบอร์ดโน้น และเคยนึกสนุกเคยเขียนไว้ใน blog เอาไว้มีเวลาและอารมณ์สุนทรีย์อาจจะรื้อฟื้นเล่าการท่องเที่ยวภาคใต้นะครับ
ชีวิตผมวนเวียนเดินทางไปยุโรปอย่างน้อยปีละสองสามครั้งๆละประมาณสองสัปดาห์  เมื่อทราบว่าคุณกบมีแผนจะพาคุณแม่ไปเที่ยวยุโรป ก็ดีใจ เพราะยุโรปเป็นดินแดนที่มีธรรมชาติสวยงาม มีประวัติศาสตร์ ศิลปะ อารยธรรม และความเจริญในด้านเทคโนโลยี่ต่างๆ   แต่เงินบาท/เงินยูโร ในขณะนี้ประมาณ 50บาท+ ทำให้ค่าใช้จ่ายในการเดินทางท่องเที่ยวยุโรปค่อนข้างแพงมากครับ  ค่าครองชีพในยุโรปแพงมากเมื่อเทียบกับเมืองไทยเราครับ  (VAT ในเยอรมันนี่ต้อนนี้เพิ่มจาก 16% เป็น  19%  เมื่อสองสามปีก่อนที่ราคาน้ำมันในเมืองไทยลิตรละ 20กว่าบาท ในยุโรปลิตรละสี่สิบกว่าบาทมาตั้งนานแล้วครับ)  เขียนเล่าเรื่องค่าครองชีพที่แพงมากในยุโรป คงไม่ทำให้คุณกบเปลี่ยนแผนความตั้งใจนะครับ มีโอกาสเดินทางท่องเที่ยวก็รีบไปเถอะครับ ในขณะที่สุขภาพร่างกายแข็งแรงท่องเที่ยวได้อย่างสนุกสุขหรรษา  
สวัสดีครับ มีเวลาและโอกาสจะเข้ามาอ่านและเขียนอีกนะครับ

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2551 00:52:26 น.


ลำดับที่ 11

เมื่อคืนผมคงตาลายเพราะแบตเตอรี่ในตัวคงใกล้หมด..พิมพ์ภาษาอังกฤษผิดครับที่ถูกต้องเป็น recharge battery นะครับ

ไต้หวันตั้งอยู่ในแนวแผ่นดินไหวที่รุนแรงของโลก ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกเช่นเดียวกับญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังอยู่ในเขตอิทธิพล ของพายุไต้ฝุ่นที่สร้างความเสียหายให้เสมอ     พื้นดินของไต้หวันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่ธาตุจากดินภูเขาไฟเหมาะสมแก่การเพาะปลูกอย่างมาก

ไต้หวันเป็นประเทศของชนเผ่าดั้งเดิมซึ่งยังมีอยู่จนกระทั่งปัจจุบัน คนจีนอพยพมาอยู่เกาะนี้ในสมัยราชวงศ์ถัง(618-906 หรือ 1161-1449) โปรตุเกสมาถึงเกาะนี้ก่อนฝรั่งชาติอื่น ให้ชื่อเกาะว่า “ฟอร์โมซา” (Formasa) มีความหมายว่าความสวยงาม  
ชาวดัทช์มาตั้งถิ่นฐานทำการค้าขายเหมือนกันกัน แต่ถูกไล่ออกไปในปี 1662 (พศ.2205)

เมื่อแมนจูมีอำนาจเหนือเกาะนี้ในปี 1683(พศ 2226) ก็ทำให้ไต้หวันเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศจีน   ภายหลังสงครามระหว่างจีนกับญี่ปุ่น ระหว่าง1894-5(พศ 2437-8) ไต้หวันตกเป็นของญี่ปุ่น  ซึ่งทำให้เศรษฐกิจของไต้หวันปรับปรุงปรุงให้ทันสมัย มีการสร้างถนนและทางรถไฟให้ แต่ญี่ปุ่นไม่ตั้งใจจะให้ไต้หวันเป็นเมืองขึ้นเพียงแต่จะอาศัยเป็นแหล่งอาหารของญี่ปุ่นเท่านั้น
ในปี 1945(พศ 2488) ญี่ปุ่นคืนไต้หวันให้กับจีน



ไต้หวันไม่ใช่แค่เกาะที่มีผู้คนอาศัยอยู่เท่านั้น แต่มีสิ่งที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง คือ วัฒนธรรมของคนไต้หวันเองที่ประกาศว่าพวกเขาเป็น"คนไต้หวัน" ไม่ใช่คนจีน พวกเขาพูดภาษาไต้หวัน(Taiwanese) ไม่ใช่ภาษาจีนกลาง(Mandarin)ของจีนแผ่นดินใหญ่
เมื่อครั้งที่เจียงไคเช็คและพรรคชาตินิยม ‘กั๊วะมินตั๋ง’ อพยพไปยังเกาะฟอร์โมซา หรือไ้ต้หวัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจีน มีสาเหตุจากความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง เพราะขณะนั้นพรรคคอมมิวนิสต์จีนสามารถยึดอำนาจและครอบครองพื้นที่ทางการเมืองในจีนแผ่นดินใหญ่ได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้ว

การอพยพไปยังเกาะฟอร์โมซาของเจียงไคเช็คและกองกำลังพรรคกั๊วะมินตั๋ง (KMT) ทำให้ประชาชนดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ในเกาะได้รับผลกระทบอย่างใหญ่หลวง เพราะเจียงไคเ็ช็คประกาศกฎอัยการศึกทันทีที่ไปถึงไต้หวัน (พ.ศ.2492) เพื่อจำกัดและควบคุมการเคลื่อนไหวของประชาชนในเกาะ โดยห้ามไม่ให้ติดต่อกับผู้ที่อยู่ในเขตจีนแผ่นดินใหญ่ แม้แต่การติดต่อญาติพี่น้องก็ไม่อนุญาต และการเดินทางไปมาหาสู่กันระหว่างชาวจีนบนเกาะและจีนแผ่นดินใหญ่ก็ถูกสั่งห้ามเด็ดขาด หากใครฝ่าฝืนจะโดนจับกุม คุมขัง และพบกับบทลงโทษที่ไม่มีใครสามารถคัดค้านได้

เจียงไคเช็คและพรรคกั๊วะมินตั๋งปกครองไต้หวันด้วยระบอบเผด็จการ โดยจัดตั้งรัฐบาลที่มีเพียงพรรคเดียว กุมอำนาจบริหารในทุกๆ ด้าน และพยายามยกระดับไต้หวันให้มีความทัดเทียมกับจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งความพยายามดังกล่าวทำให้ไต้หวันมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่โดดเด่น
(ที่มา : หนังสือภูมิศึกษา แผนที่ทวีปเอเชีย ผศ.ดวงกมล สินเพ็ง,จันทร์ฉาย คุมพล /หนังสือประวัติศาสตร์สังเขปของประเทศต่างทั่วโลก โดย พงศ์ โสโน)

คุณกบไปเที่ยวมา..สังเกตุหรือเปล่าว่า ปัจจุบันไต้หวันยังได้รับอิทธิพลจากญี่ปุ่นเมื่อครั้งกระโน้น ผมมีเพื่อนชาวไต้หวัน คุณพ่อเขาสามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่อง เนื่องจากเติบโตในช่วงที่ไต้หวันตกเป็นของญี่ปุ่น
เมือไหร่จะได้อ่าน ตอนสาม..ล่ะครับ

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2551 11:42:47 น.


ลำดับที่ 12

ขอบคุณค่ะสำหรับวันหยุดที่ยังแวะเวียนมาเรือนรับรอง  และดีใจค่ะที่คุณจิมมี่บอกว่าเรือนรับรองแห่งนี้อบอุ่น ซึ่งก็หวังว่าอยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไป ปกติ วันหยุด กบจะหยุดพักจากโลกไซเบอร์ทั้งระบบเลยค่ะ ถ้าไม่มีงานด่วนจริง ๆ และวันอาทิตย์ที่ผ่านมาวานนี้ พึ่งกลับจากทัวร์บุญ 9 วัด ที่นครศรีธรรมราชคือ แม่บังคับไปกลาย ๆ สุดท้ายไม่รู้ได้บุญหรือบาปกลับมาค่ะ ก็เห็นผู้แสวงบุญทั้ง 9 คันรถบัส ล้วนจดตัวเลขจำนวนเงินบริจาค กันแทบไม่ทันทำให้ดูออกว่า นอกจากท่าน ๆ ทั้งหลายจะเป็นผู้ใจบุญแล้ว ท่านยังแสวงหาเลขเด็ดไปด้วย ฮา...

อ่านข้อมูลคุณจิมมี่แล้ว อายม้วนหลายตลบเลยค่ะ แฮ่ม ก็เล่นค้นเอาประวัติ ไตหวันอีกแง่มุมหนึ่งมาให้ได้รับความรู้เพิ่ม และสงสัยต้องกลับไปตรวจต้นฉบับใหม่อีกครั้ง ว่าเขียนว่าอย่างไรด้วย โดยเฉพาะเรื่องภาษา พอคุณจิมมี่ระบุมา จึงทำให้สะดุดใจขึ้นมา เพราะตอนที่ผู้บริหารสถานีเคเบิ้ล เค้าพูดผ่านล่ามมา กบได้ถามแล้วว่าภาษาที่เค้าพูดคือภาษาแต้จิ๋ว หรือ เค้าก็ตอบว่าไม่ใช่ กบยังสงสัยเลยว่าทำไมถึงพอรู้ความหมายของการสื่อสารในครั้งนี้เล็กน้อย เหมือนกัน แต่ถามผู้นำคณะบอกไม่ใช่ค่ะ เป็นภาษาฮกเกี๊ยน  ดังนั้นอาจต้องมีการเว้นวรรคเรื่องภาษา ที่คุณจิมมี่ว่ามา เพราะจีนกลางก็ไม่ใช่ แต้จิ๋ว ก็ไม่ชัวร์

คุณจิมมี่ค่ะ ถ้ามีเวลาว่าง และมีอารมณ์สุนทรีย์ช่วยรื้อฟื้นเล่าการท่องเที่ยวภาคใต้ก็ได้น่ะค่ะ เพราะยังติดใจ เรื่องเล่าจากบอร์ดเหมือนกัน  ส่วนเรื่องต่างแดน เจ้าของเว๊ปเค้าก็ไม่ขัดข้องหรอกค่ะ เชื่อกินขนมได้ เพราะกบก็นำเรื่องจากต่างแดนมาเล่าเหมือนกัน ที่สำคัญเชื่อว่าจะทำให้ เรือนรับรองแห่งนี้คงมีผู้สนใจเข้ามาอ่านเพิ่มขึ้นอีกเป็นแน่เลย เพราะแบบฉบับและลีลาในการบอกเล่าเป็นเรื่องเฉพาะตัวของคุณจิมมี่  ถึงแม้ว่ากบจะไม่ใช่นักอ่าน หรือนักเขียนที่ดี แต่ก็ขอบอกว่าเรื่องที่คุณจิมมี่บอกเล่ามาในเว๊ปบอร์ดขาประจำ ล้วนชวนติดตาม เป็นอย่างยิ่งค่ะ

สำหรับมือหัดเขียนอย่างกบ พึ่งจะเริ่มสนุก และกล้ายอมรับความจริง ที่จะถูกวิพากวิจารณ์ เรื่องความไม่ถนัด ไม่เป็นมืออาชีพ แค่เพียงอยากบอกเล่า เรื่องราว ประสบการณ์ ที่ผ่านพบแบบนึกอะไร เขียนไปอย่างนั้นเพื่อความบันเทิงอย่างเดียวจริง ๆ ความจริงก็พยายามให้เป็นสาระแบบบวกความบันเทิงเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะสำเร็จหรือเปล่า ตอนนี้กำลังทะยอยส่งต้นฉบับค่ะ แต่ที่แน่ ๆ ดูแล้วคราวนี้เล่ายาว กว่าเรื่องแรก ทั้งที่ไปแค่ 3 วันเอง หวังว่าคงะแวะมาเยือนบ่อย ๆ

เฮ้ย ! thaisouth team รีบตื่นมาชักชวนคุณจิมมี่หน่อยซิ  แต่ช่วยฝากบอกหน่อยน่ะ งานนี้ต้องเข้าคิวยาว ก็เพราะเจ๊น่ะ ปั่นต้นฉบับไป 10 ตอนแล้ว วันนี้จะส่งต่อตอนที่3 ให้น่ะ

จาก กบ เคโร๊ะ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2551 13:33:29 น.


ลำดับที่ 13

ต่ออีกนิด คงไม่เปลี่ยนแผนความตั้งใจที่จะแม่ท่องยุโรบ แน่ ๆ ค่ะ ไม่แน่น่ะค่ะ เลขเด็ดที่ได้จากทัวร์บุญ 9 วัด อาจทำให้ความตั้งใจเป็นจริงเร็วกว่าที่คิด 555.......

จาก กบ เคโร๊ะ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2551 13:39:04 น.


ลำดับที่ 14

ยินดีต้อนรับเรื่องราวของนักเดินทางทุกท่าน อย่างที่ป้ากบ เคโร๊ะ บอกไปนั่นแหละค่ะ คุณจิมมี่

จาก thaisouth team เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 12:26:49 น.


ลำดับที่ 15

ขออนุญาตเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ เข้ามาทักทายป้า *กบเขียว เคโร๊ะ* ด้วยคนนะคะ... บังเอิญตามกลิ่นธูปของเพื่อนๆ มาค่ะ... ก็เลยมาพบเรือนรับรองที่นี่ค่ะ... บรรยากาศดูอบอุ่นจริงอย่างที่คุณจิมมี่้บอกมาจริงๆ ด้วยค่ะ...

และตามมาดูหัวใจใครบางคนที่กำลังพองโตเป็นอึ่งอ่างด้วยค่ะ... ได้อ่านลีดนำของนักเขียนแล้วก็อดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แทนเจ้าของลีดไม่ได้เช่นกันค่ะ... มิน่าละทำไมหัวใจถึงพองโต... อีกหน่อยคงลอยได้แล้วละมังค่ะ...

จริงๆ แล้วตั้งใจจะตามมาอ่านเรื่องของนักเขียนมือใหม่ที่ฝีมือไม่ธรรมดา นี่ขนาดทดลองเขียนนะคะ... ถ้าเทียบกับเหงาจังในฐานะที่เป็นมือปืนรับจ้างสมัครเล่น... ที่นานๆ มีงานเขียนและงานแปลให้ทำที... ยังต้องเทรนอีกมากค่ะ... เพราะเป็นได้แค่ตัวสำรอง... ยามที่ตัวจริงเบี้ยวงานค่ะ...

จะติดตามอ่านตอนต่อๆ ไปนะคะ...

จาก เหงาจัง (คางคกน้อยตั เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2551 16:50:16 น.


ลำดับที่ 16

ก่อนอื่นต้องขออภัยค่ะ ที่ไม่ยอมเปิดเรือนรับรองให้กับสมาชิกทุกท่าน เพราะตอนเข้ามาเล่าเรื่องใหม่ ๆ  ก็ไม่นึกว่าthaisouth team จะเลาะถลกหนังกบแถมควักไส้ควักพุงจนออกมาเกือบหมด เพราะกลัวว่าตนเองจะหมดสนุก หากละเลงข้อความในบอร์ดขาประจำ ไม่เหมาะสมกับอาชีพ ที่สำคัญกลัวถูกสวนเรื่องวิชั่นน่ะค่ะ แต่แม่ติงกะคุณเยาวฯ ก็ไม่เคยกระเซ้าให้ขายหน้า ก็เลยรอดตัวมาได้จนเกิดเรื่องไม่ถูกใจ จึงพักเรื่องบอร์ดไว้ชั่วคราว แต่ก็ไม่วายขอตามเพื่อนเก่าในนามใหม่จนพบ และเชิญมาที่เรือนรับอย่างอย่างที่เห็นค่ะ หวังว่าคุณเหงาจังคงเข้าใจน่ะค่ะ และขอบคุณค่ะที่แกะรอยจนพบเรือนรับรอง

แฮ่มถ้าแม่ติงไม่ไปชอบสูตรมะยมด้วย รับรองคุณเหงาจังหาเรือนรับรองไม่พบแน่ ดีใจค่ะ เพื่อน ๆ ในเว๊ปบอร์ด ตามกันมาอ่านเรื่องเล่าของกบเขียว งานนี้มีให้เสียวสันหลังอีกแล้ว
เป็นห่วงก็แต่คุณจิมมี่น่ะค่ะ กลัวชาวมุมจีนตามมาอีก จะเตลิดเปิดเปิงจนหาไม่พบอีกหรือเปล่าไม่รู้ ไงก็ขอวอนอย่าเข้าไปต่อความที่เว๊ปมะยมอีกน่ะค่ะ เพราะตอนนี้แปลงกายเป็นคุณมะยม ชื่อที่คุณจิมมี่ตั้งให้ค่ะ น่ารักดี

คุณเหงาจังรับงานแปลด้วยหรือค่ะ ว่าแต่ว่าจะไม่เปิดโอกาสให้เพื่อน ๆ ได้อ่านฝีมือที่ถล่มตัวว่าเป็นแค่มือปืนรับจ้าง หรือค่ะ แต่กบว่าถึงจะเป็นมือปืนรับร้าง แต่ก็มีซุ้มที่อลังกาลแน่ ๆ

ขอบคุณน่ะค่ะสำหรับคำชมเรื่องฝีมือการเขียนที่ไม่ธรรมดา ซึ่งต้องขอออกตัวอีกหละค่ะ ว่าไม่ถนัดงานเขียน แบบเล่าเรื่องยาว ๆ เพราะถูกฝึกให้เขียนสารคดี หรือสกู๊ปข่าว รายงานข่าว แบบมืออาชีพ ที่ยึดแนวเขียนมาจาก CNN ว่า ถ้าเป็นสารคดีเชิงข่าวความยาวอ่านพร้อมภาพไม่ควรยาวเกิน 01.30 น. เท่านั้น ที่สำคัญต้องให้รู้เรือ่งจบเบ็ดเสร็จไปในตอนเดียวกันเลยค่ะ  จึงบอกได้คำเดียวว่าที่เขียนออกมา ด้วยหัวใจ และความสนุกที่พบพานมาจริง ๆ ไม่แน่คุณเหงาจังอาจเคยเห็นกบเขียวตามหน้าจอมาบ้างแล้วมาหลายปีก่อนซึ่งเป็นการรายงานจากภาคสนาม ตอนนี้ปลดระวางแล้วค่ะ

จาก คนเขียน เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2551 15:05:41 น.


ลำดับที่ 17

ต้องยอมรับตามตรงว่า... ถ้าไม่เข้าไปอ่านเรื่องมะยมฝาดก็แกะรอยมาไม่ถูกเหมือนกันค่ะ... สำหรับเรื่องในบอร์ด... ต้องยอมรับว่าพักนี้ก็ไม่ค่อยได้เข้าไปแสดงความเห็น... นอกจากอ่านอ่านเดียวซะส่วนใหญ่...

สำหรับเรื่องคนป่วนในบอร์ด... ถ้าจะให้ดีก็คงต้องใช้ความสงบสยบความนิ่งค่ะ... แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเองค่ะ... ที่รู้ดี... เพราะเคยโดนกับตัวเองมาทุกรูปแบบแล้วค่ะ... เคยโดนสวมรอยเอาชื่อที่เคยใช้ดั่งเดิม... ไปโพสต์ในทำนองเรื่องหยาบคาย เรื่องทางเพศก็เคยมาแล้วค่ะ... และสารพัดตามป่วนตามราวีตามแจ้งลบความเห็น... เพียงเพราะหมั่นไส้... ที่ออกมาแสดงความเห็นทีไร เพราะมีคนตามมาสนับสนุน...

จนคิดว่าจะไม่เข้าไปในบอร์ดนี้อีกแล้ว เพราะเล่นกันสกปรกกันเหลือเกิน... แต่แล้วก็ทำให้พบมิตรภาพที่ดี... ได้รับการชักชวนจากเพื่อนผู้อาวุโสท่านหนึ่งให้ไปพักนักพักใจอีกกระดาน... แล้วก็ทิ้งชื่อเดิมๆ เอาไว้... ไม่กลับไปใช้อีกเลย... แต่ว่าไปแล้วบอร์ดนี้ก็สอนอะไรหลายๆ อย่างเหงาจัง... ทำให้ให้ใช้ความอดทนได้มากขึ้น... สงบได้มากขึ้น...

ขอตัดเรื่องบอร์ดมาพูดเรื่องงานในหน้าที่จริงๆ นะคะ... งานในหน้าที่ของเหงาจังจริงๆ คือ... เป็นพีอาร์สาวพราวเสน่ห์ค่ะ... (อิอิ... บอกแล้วเขินตัวเองค่ะ)... ทำงานบริษัทพีอาร์เอเจนซี่ บริษัทเล็กๆ บริษัทหนึ่งค่ะ... ถ้ามีงานออแกนไนซ์ก็รับหน้าสื่อดูแลและอำนวยความสะดวกให้กับบรรดา... ทีมสื่อมวลชนค่ะ... งานเขียนที่ทำประจำก็คืองานข่าวแจก ข่าวพีอาร์นั้นแหล่ะค่ะ...

ที่บอกว่างานแปล... ที่ทำได้ก็คือแปลข่าวพีอาร์จากอังกฤษเป็นไทยได้อย่างเดียวค่ะ... สำหรับงานหนังสือที่รับทำ (จ๊อบพิเศษนอกเหนืองานประจำ)... ก็รับจ้างเป็นทีมกองบรรณาธิการให้กับนิตยสารเฉพาะกลุ่มในแวดวงอุตสาหกรรมหนัก... เป็นนิตยสารราย 3 เดือน สองภาษา คืออังกฤษและไทย หนังสือออกแนวไลฟ์สไตล์ เพื่อไม่ให้ดูหนักเกินไป... เป็นแค่ทีมงานรับจ้างให้กับเจ้าของนิตยสาร... ประเภทกลุ่มปิดทองหลังพระเท่านั้นเองค่ะ...  

ผลงานการเขียนและงานแปลถ้าเป็นงานในหน้าที่ ก็จะปรากฎในเว็บไซต์ของ Thai PR. net เสียส่วนใหญ่ค่ะ... ถ้าเป็นงานหนังสือจะหาอ่านยากนะคะ เพราะไม่มีวางจำหน่าย นอกจากจะกระจายไปยังกลุ่มสมาชิกในแวดวงอุตสหกรรมเท่านั้นค่ะ... งานหลักที่ทำคือจะเป็นผู้ประสานงานให้กับทีมงานและพิสูจน์อักษร และดูแลเฉพาะบางหน้าเท่านั้นค่ะ...

จาก เหงาจัง เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2551 16:44:04 น.


ลำดับที่ 18

สวัสดีอีกครั้งครับ..เผลอแป๊บเดียว เรื่อนรับรองหลังนี้มีแขกมาเยือนคับคั่ง

ผมจะขอคุยเล่าเรื่องไต้หวันต่อนะครับ จะได้ตรงกับหัวข้อเรื่อง
อิจฉาคนไต้หวันจังเลยครับ เขามีรถไฟฟ้าความเร็วสูงใช้กันแล้ว (ของไทยเรานี่..จะให้รอจนผมอายุ 90นี่ ผมรอไม่ไหว..นะครับ)  รถไฟความเร็วสูง สาย ไทเป - เกาสง เปิดให้บริการเมื่อ 5 มกราคม 2550  ต้องยอมรับว่าเร็วจริงๆ  ใช้รถชิงกังเซน 700T ซะด้วย มิเสียแรงเคยอยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่นซะหลายปี จากสถานีกรุงไทเป - สถานี Zouying นครเกาสง ใช้เวลาแค่ 90 นาที
(ระยะทาง 345.2 กิโลเมตร)   นี่ถ้าเป็นกทม.-หาดใหญ่ ก็คงใช้เวลาประมาณ 180 นาที ---โอ้โห...ฝันหวาน..อยากให้เมืองไทยมีจังเลยนะครับ เพื่อนๆ    
ค่าตั๋วชั้นธรรมดา (จากสถานีกรุงไทเป - นครเกาสง (สถานี Zouying) )แค่ 1490 ดอลลาร์ไต้หวัน รถไฟความเร็วสูง สาย ไทเป - เกาสง นี้วิเศษนัก ทำให้ ไต้หวันต้องเลิกเที่ยวบินในประเทศไปเยอะทีเดียว เพราะผู้โดยสารหันไปใช้รถไฟความเร็วสูงกัน ด้วยราคาที่ถูกกว่า และยังสะดวกกว่าการเดินทางด้วยเครื่องบิน
 
ผมไม่สามารถโพสรูปได้ สนใจดูได้ที่ http://www.thsrc.com.tw/en/

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2551 05:57:06 น.


ลำดับที่ 19

ถึงคุณเหงาจังอีกครั้ง ดีใจเจอคนพิสูจน์อักษรแล้ว ไงช่วยพิสูจน์ให้ด้วยน่ะค่ะ เพราะไม่แน่ใจ บางที่ก็จิ้มผิดออกบ่อย ๆ ไม่ได้ตรวจทานก่อน แต่ฝากเจ้าของเว๊ปให้ช่วยด้วยอีกทางแล้วค่ะ เพราะดูเหมือนเรื่องแรกผิดจม.....งานนี้ไม่มีค่าแรงน่ะค่ะ คริ ๆ คือเมื่อก่อนแค่เขียนให้ตัวเองอ่านอย่างเดียว เลยไม่ต้องกังวลว่าจะเขียนผิด ขอให้ออกเสียงถูกเป็นใช้ได้ค่ะ

จาก คนเขียน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2551 10:12:27 น.


ลำดับที่ 20

อิอิ... ถึงจะเป็นคนพิสูจน์อักษร แต่บางครั้งก็พิมพ์ผิดเองอยู่บ่อยครั้งค่ะ... โดยเฉพาะว่าพิมพ์ข้อความลงบอร์ด พิมพ์แล้วพิมพ์เลย ไม่มีการตรวจทานค่ะ... เป็นสาวมั่นจอมเฟอะฟะค่ะ...

ถ้าเป็นเรื่องงานนี้ต้องอ่านงานเขียนของทุกคน ทุกหน้าทุกบรรทัด... เพื่อจับผิดให้ได้... อ่านอย่างต่ำไม่ต่ำกว่า 5 ครั้งค่ะ... เพราะกลัวโดนปลดระวางแล้วรายได้ตกค่ะ...

แต่ต้องออกตัวด้วยนะคะ ถ้าเป็นงานเขียนตัวเอง... ก็ผิดบ่อยเช่นกันค่ะ... ผิดในคำง่ายๆ เสียด้วยสิค่ะ... ก็เลยไม่แน่ใจว่าจะสามารถช่วยคุณกบ เคโร๊ะ ได้มากแค่ใหนสิค่ะ...

จาก เหงาจัง เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2551 16:31:54 น.


ลำดับที่ 21

สวัสดีวันหยุดครับ
เมื่อวานวันอาสาฬหบูชา-กรุงเทพฯถนนว่างผู้คนคงจะออกต่างจังหวัด-ต่างประเทศกัน มิน่าเย็นก่อนวันหยุด กรุงเทพฯนี่รถติดอีรุงตุงนังเลยครับ  แหม..ยิ่งทำให้อยากให้เมืองไทยมีรถไฟฟ้าความเร็วสูง..แบบเพื่อนบ้านจังเลยนะครับ เวลาคุณเหงาจัง เดินทางกลับบ้านแดนอีสานช่วงหน้าเทศกาลวันหยุดจะได้ไม่ติดแหงกบนถนน คุณภาพชีวิตของคนไทยคงจะดีขึ้นมาก เดินทางเหนือจดใต้คงทำได้ภายในครึ่งวันหกชั่วโมง..โดยไม่ต้องเสียเวลาไร้สาระบนถนนหรือสนามบิน  
ฝัน..ฝัน..ฝันหวาน..ต่อไปครับ ชาตินี้ผมคงไม่มีโอกาสได้นั่งรถไฟฟ้าความเร็วสูงในไทยล่ะมังครับ ผมจะเดินทางไปตจว...การบินไทยก็ยกเลิกเส้นทางบินไปเยอะ ต้องให้ใช้บริการนกแอร์แทน..ซึ่งบอกว่าเป็นสายการบินถูก..ถูกที่ไหนกัน ถูกบังคับน่ะซีครับ

คุณซารันย่าจะมีคุณเหงาจังช่วย edit งานเขียน  ทำเอาผมต้องระวังเรื่องการพิมพ์ผิดตกหล่น เพราะบางทีพลาดได้ ผมว่าภาษาไทยพิมพ์ยากกว่าภาษาอังกฤษเพราะมีสระวรรณยุกต์มาก ตัวอักษรบางตัวนานๆใช้ หาบนแป้นพิมพ์ไม่เจอ..    ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่นนี่ตัวอักษรเยอะไม่รู้พิมพ์กันได้อย่างไร ผมไม่มีความรู้เรื่องนี้คุณซารันย่าช่วยถามคู่แฝดให้หน่อยนะครับ


ขออนุญาติทักทายเพื่อนเก่าที่มาจากสโมสรโน้นนะครับ คุณเหงาจังแซวผมเรื่องหัวใจพองโตเหมือนอึ่งอ่าง..ทำให้ต้องไปหาอึ่งอ่างดูในสนามที่บ้านว่า มันจะโตซักขนาดไหน..กลัวมันจะโตจนอกแตกตายนะซีครับ..  แล้วคุณเยาวฯ คุณติงฯ แกะรหัสลับ???เจอ..เพื่อนๆที่สโมสรโน้นคงแวะมาเยี่ยมเรือนรับรองนี้กันสนุกสนานแน่นอน..สวัสดีเพื่อนๆทุกท่านนะครับ

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2551 08:49:07 น.


ลำดับที่ 22

555...thaisouth team ช่วยหาอีโมติก รูปหัวเราะจ๊าบ ๆ เพิ่มให้หน่อยซิค่ะ สำหรับคนเขียน ตอนประถมได้ดี ถึงดีมาก เรื่องภาษาไทย พอเรียนลัด ทั้งไทยทั้งอังกฤษ แทบไม่ได้เอามาจากครู  จบการศึกษามาอย่างยากลำบาก ถึงบอกว่ากลัวพิมพ์ผิด เขียนผิด อย่างที่บอก เวลาทำสคริป ให้ตัวเองอ่าน เขียนผิดก็ยังไม่สะเทือน เพราะยังออกเสียงถูก แต่หากเป็นสคริปข่าวให้คนอื่นอ่าน ก็จะมีผู้ตรวจทาน เหมือนพิสูจน์อักษรซ้ำให้อีกค่ะ ขณะที่ส่วนกลาง จะมีเจ้าหน้าที่พิมพ์ดีดให้ เพียงแค่บอกบท หัวข้อข่าว ประเด็นโปรยหัว และเนื้อหาสั้น ๆ แบบสโลแกนสถานี รวดเร็ว กระชับ ชับไว เท่านั้นค่ะ ดังนั้นเรื่องภาษาจึงไม่แข็งแรง ยิ่งต้องมานั่งจิ้มดีด และไม่อ่านทวนซ้ำ ก็ผิดประจำเหมือนกันค่ะ เลยไม่ค่อยจะกล้าติใครเรื่องพิมพ์ผิด เขียนผิด เพราะรู้ข้อจำกัดของตัวเอง ภาษาอังกฤษ ที่ยังพิมพ์ได้ อ่านได้ เพราะมีโปรแกรมแปลช่วยค่ะ ส่วนภาษาจีน แค่ 1 - 10 ไม่รู้จะขียนถูกอีกหรือเปล่า เคยเรียนแค่เล่ม 1 - 4 ประมาณนั้นถ้าจำไม่ผิด และท่องอ่านเป็นนกแก้วนกขุนทองมากกว่าค่ะ แต่ถ้าเรื่องฟัง เรื่องพูด ก็ยังพอได้แบบlittle หรือแสลงที่ว่า snake snake fish fish....คำนี้เคยนำไปพูดกับฝรั่ง จนฝรั่งงง มาแล้วค่ะ ส่วนที่เอามาประกอบเรื่องเล่า ก็ลอกเค้ามาค่ะ 555...อึ่งอ่างสนามบ้าน
คุณจิมมี่ ฝังแล้วยังค่ะ เพราะไม่งั้นป่านนี้คงส่งกลิ่นตุ ๆ แล้วแน่เลย

จาก คนเขียน เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2551 11:46:42 น.


ลำดับที่ 23

สวัสดีวันเข้าพรรษาค่ะ...

ก็เพราะเกรงว่าจะเกิดเหตุการณ์... รถติดอีรุงตุงนัง... วันหยุดยาวนี้ก็เลยขอสละสิทธิ์ที่จะออกเดินทางไปใหน... โดยเฉพาะยามหน้าฝนแบบนี้... และอีกอย่างเสาร์-อาทิตย์ เหงาจังก็มีคอร์สเรียนทำอาหารว่าง... ก็เลยขอนอนหัวฟูพักผ่อนอยู่ที่ห้องพักดีกว่า... แต่ว่าไปแล้วขนาดวันวันหยุดก็มิวายมีงานส่งมาให้ทำเป็นระยะๆ เช่นกันค่ะ...

อิอิ... ต้องออกตัวก่อนนะคะ ว่าไม่ค่อยกล้า Edit งานเขียนใคร... เพราะเหงาจังไม่ได้เรียนจบภาษามาโดยตรง... ตอนเรียนมัธยมก็เรียนสายวิทย์-คณิต มาตลอด... เนื่องจากเป็นคำแนะนำบรรดาญาติๆ ตอนเรียนระดับอุดมศึกษา... ก็แค่เปลี่ยนแนวมาแต่ไม่เชิงจบสายภาษามาโดยตรง... แค่เรียนจบจากคณะมนุษย์ศาสตร์...

แต่ที่ต้องทำงานด้านการเขียนและการพิสูจน์อักษรไปเพราะคืองานในหน้าที่... เป็นไฟท์บังคับว่าต้องทำตามนั้น... เพราะหัวหน้าทีม... รวมทั้งนาย... ภาษาไทยอ่อนแอ... ถนัดแต่ภาษาอังกฤษ... และเหงาจังเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ค่อนข้างเช็คงานละเอียดสุด... ทุกครั้งที่ส่งงานมา บก. ก็จะแนบท้ายมาว่า... เชื่อใจว่าเหงาจังจะทำงานออกมาได้ดี... ก็เลยทำให้เขาผิดหวังไม่ได้.. เพราะถ้างานพลาดมาก็จะโดนด่ากันเป็นทีม... แต่คนที่โดนหนักสุด ก็ต้องเป็นหัวหน้ากองของเราเอง...

เห็นคุณจิมมี่บอกมาแบบนี้... เหงาจังก็เกร็งไปด้วยนะคะ เกรงว่าทำงานพิสูจน์อักษรแต่พิมพ์ผิดเสียเองซะเยอะ... และต้องยอมรับว่าพิมพ์สัมผัสไม่ได้ด้วยเช่นกันค่ะ ... ทำได้ก็แค่นั่งจิ้มดีด... ก็เลยอาจจะมีส่วนขาดส่วนเกินตามมาด้วยบ่อยๆ ค่ะ...

ฉะนั้นแล้วเพื่อลดความเกร็งของทุกฝ่าย... ก็ทำตัวตามสบายกันแล้วกันนะคะ... โดยไม่ต้องใส่ใจว่า background ของแต่ละคนจะทำอะไรมาบ้าง...

อิอิ... แล้วตกลงอึ่งอ่างสนามหน้าบ้านคุณจิมมี่ ตอนนี้พุงแตกไปแล้วหรือยังละคะ........

จาก เหงาจัง เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2551 14:19:42 น.


ลำดับที่ 24

สวัสดีครับคุณกบ เคโระ และทีม Thaisouth และเพื่อนๆ
ยังสงสัยเรื่องภาษาทางการของไต้หวัน เลยได้คำตอบจาก taiwanembassy.org ดังนี้
Official language  : Mandarin (Chinese)
Other important languages  : Holo / Hakka (Chinese), Austronesian languages, English, Japanese

จาก Jimmy เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2551 10:21:45 น.


ลำดับที่ 25

Casino Online Casinobet99 คาสิโนออนไลน์ ที่มีมาตรฐานสากลและให้บริการสมาชิกทุกท่านดุจเครือญาติ เปิดให้บริการสมาชิกตลอด 24 ชั่วโมง ด้วยประสบการณ์ เราสามารถให้บริการท่าน ด้านการเดิมพันการพนัน สำหรับสมาชิกที่ต้องการความสนุกสนาน ตื่นเต้น เร้าใจ ไปกับเกมการพนันอาทิเช่น Gclub Casino, Royall 1688 Casino, Ginting Crown, Holiday Palace Casino, Reddragon Casino, ซึ่งเพิ่มช่องทางในการให้บริการกับลูกค้าของเรา ด้วยบริการสอบถามข้อมูล สอบถามปัญหาในการเล่น เป็นต้น พร้อมทั้งโปรโมชั่นสุดพิเศษสำหรับสมาชิกใหม่ ทุกท่าน หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม กรุณาติดต่อ Casinobet99 Call Center ตลอด 24 ชั่วโมง
ติดต่อเรา ตลอด 24 ชั่วโมง
AIS: 084-417-7063
DTAC : 080-559-7275
Email : casinobet99@hotmail.com

จาก casino online เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554 11:47:51 น.